« نجديّه » شناخته مىشود . آنان پيروان نجدة بن عامر حنفى بودند كه در يمامه خروج كرد و با همان اهداف ديگر خوارج ، يعنى جنگ با بنى اميه و انكار عقايد آنان قيام نمود و پيروان فراوانى گرد او جمع شدند . او با اهل مدينه جنگيد و دو تن از دختران عثمان بن عفان را به اسارت گرفت و مدت زيادى روزگار گذرانيد و اموال فراوانى به دستش رسيد كه آن را ميان پيروان خود تقسيم مىكرد ؛ [ به‌عنوان نمونه ] تنها به مالك بن مسمع يكصد هزار درهم بخشيد . . .